++การ์ตูนอ้วนพี อัพเดทใหม่++

posted on 20 Nov 2009 23:58 by pebassist

 

 

กว่าจะอัพรูปลงบล๊อคได้นะ ^^ นานมาก

 

 

บางสิ่งที่ซ่อนอยู่ในความห่วงใย

วิ่งไปหาจุดหมายของเธอ

 ไม่กล้าบอกออกไป

 

 

แค่ยิ้มอะไรๆ ก็ดี

ฝากคอมเม้นด้วยน้า ^^

edit @ 21 Nov 2009 00:00:06 by pebassist

edit @ 21 Nov 2009 00:00:27 by pebassist

edit @ 22 Nov 2009 17:54:10 by pebassist

edit @ 22 Nov 2009 18:06:19 by pebassist

48 Comments

กำลังภายในของดนตรี

posted on 10 Nov 2009 19:14 by pebassist

ดนตรีไม่ได้มีไว้สนุกไปวันๆ โดดเหยงๆ ไปคืนๆ เพราะตัวโน็ตทั้ง 7 ตัวที่เรียงสับไปสับมานี้ ยังมีพลังเร้นลับแห่งจักรวาลที่อาจพลิกชะตาของโลกใบนี้ได้ 555 อันนี้ก็เว่อไป แต่ว่ามันมีประโยชน์ ดังนี้

- การเรียนดนตรีช่วยให้เด็กๆฉลาดได้โดยไม่ต้องบรรจงดื่มซุปไก่ที่พี่โต๋ แนะนำ 55 มีการทดสอบบอกว่า เด็กที่เล่นดนตรีจะทำคะแนนข้อสอบวัดไอคิวได้สูงกว่าเด็กธรรมดาทั่วไปที่ไม่ได้เล่น

- ดนตรีช่วยฝึกความอดทนและวินัยให้เราๆทั้งหลาย เพราะทันทีที่เราต้องการจะไปคาร์เนกี้ ฮอล์ สิ่งที่เราต้องทำคือ การฝึกซ้อม ซ้อม ซ้อม และก็ซ้อมอย่างเดียว

- ดนตรีช่วยลบเรื่องเศร้า เช่น ถ้าอกหัก แทนที่จะชกกำแพง ถีบหมอน ฟันศอกเพื่อน ลองเปลี่ยนมาตีกลองแทนไม๊ น่าจะปลดปล่อยอารมณ์เศร้าและแรงแค้นได้ดี 55

- ถ้าเราเล่นดนตรีกันเป็นวง อีกสิ่งที่ทำได้แน่นอน คือการทำงานเป็นทีม และช่วยลบความอีโก้ได้เยอะ เพราะการเล่นเป็นวง นี้คือการช่วยสร้างเพลงให้ออกมาไพเราะสมบูรณ์

- แค่ขยับเท่ากับออกกำลังกาย ถ้าคุณไม่ใช่พวกเล่นดนตรีจากคอมพิวเตอร์ รับรองว่าร่างกายคุณต้องได้ขยับ ลองไปถามเพื่อนที่เคยขึ้นเวทีคอนเสิด ว่าพวกมันเหนื่อยขนาดไหน ก็เรียกได้ว่าเป็นการออกกำลังกายแบบหนึ่ง

 

 

 
 
 
 ดนตรีเล่นแล้วเป็นสุข เขียนอธิบายไม่ได้จริงๆว่าเป็นยังไง คงต้องไปลองเล่นกันเองดู ^^
 
เพิ่มเติมจาก หน้าที่แล้วนะ
ตอนนี้ถึงคิวของนักดนตรีหนุ่มๆบ้างล่ะ
 
คนแรก

 

                                              

 

ในแวดวงคนฟังดนตรีบ้านเรา ชื่อของ 'นรเทพ มาแสง' ถือว่าเป็นชื่อที่ได้รับการยอมรับในฝีมือ และอยู่ในวงการมายาวนานคนหนึ่ง นับตั้งแต่ยุคของ Pause เป็นต้นมา จนมาถึง Crescendo ในปัจจุบัน นรเทพ มาแสง คือมือเบสมากฝีมือที่มีคนยอมรับและยกย่องมากที่สุดคนนึงในวงการเลยก็ว่าได้ และนอกจากผลงานกับ Pause , T-Bone , Crescendo , Suburbian และอีกมากมายแล้ว อีกด้านของนอ คือการทำงานอัลบั้มเดี่ยว ไล่มาตั้งแต่ In the name of , 1.5 , 1.75 , 2nd Contact จนมาถึงอัลบั้มล่าสุดอย่าง 'ปากเกร็ด' และ The Album นี้ น่าจะถือว่าเป็นการสรุปการทำงานเดี่ยวที่ผ่านมาของมือเบสอันดับ1ของเมืองไทย ผู้นี้
 
 
คนที่สอง
 
พี่โต๋ ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร
 

 
ประวัติการเล่น piano
        - เริ่มเล่นตั้งแต่อายุ 3 ขวบ
        - สอบเทียบระดับ Grade 6 ของ Trinity College of London และได้รับรางวัลTrinity Awards Thailand
        1999 &  Exhibition Awards
        - ปัจจุบันเล่นประจำอยู่ที่โบสถ์อภิสุทธิสถาน

        Awards
       - ชนะเลิศ Talent Show ประเภท Instrumental vocal group และ Male vocal solo
       - ABAC’s Music Contest year 2002
       1st Prize Acoustic Category
       1st Prize Band Category
       Best Keyboard of the Year
       - ได้ เกียรตินิยม President's Certificate จากเกรดการเรียนสูง
 
 
คนที่สาม
พี่มิ้น วง ETC
 
ปรชญา รามโยธิน / มิ้น
เบส

วัน/เดือน/ปีเกิด 24 ธันวาคม 2519
ส่วนสูง 175 ซ.ม.
การศึกษา ปริญญาตรี สาขาดุริยศิลป มหาวิทยาลัยพายัพ
งานหรือสิ่งที่ทำอยู่ในปัจจุบัน เล่นดนตรี งานอดิเรก เล่นเกมส์ ร้องเพลง
สิ่งที่ยากที่สุดในการเป็นนักดนตรี ทำให้คนดูสนใจฟังเพลง และชื่นชอบเรา
ผลงานที่ผ่านมา บันทึกเบสให้กับวง ACAPPALA 7
ศิลปินคนโปรด VICTOR WOOTEN
ชอบดนตรีแนว FUSION JAZZ
เป้าหมายสูงสุดในชีวิต ประสบความสำเร็จทางด้านดนตรี
 
 
คนที่สี่
 
 
 ชื่อเล่น :  เป้
        วันเกิด :  2 กันยายน พ.ศ.2527  
        ส่วนสูง :  178 เซนติเมตร

:: ประวัติย่อ :: 

        - มีพี่น้อง 2 คน (มีน้องสาว) 
        - การศึกษา คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยมหิดล 
        - เริ่มเข้าวงการ ด้วยการถ่ายแบบ

:: ผลงาน :: 

        - ถ่ายแบบนิตยสาร 
        - โฆษณา Cute press 
        - มือกีตาร์ วง Slur 
   
:: ประวัติผลงานแสดง  ::  


        - ละคร เรื่อง แจ๋วใจร้ายกับคุณชายเทวดา
        - ภาพยนตร์ เรื่อง ความจำสั้น แต่รักฉันยาว
        - หนังสั้น BitterSweet BoydPod The Short Film
        - ภาพยนตร์ เรื่อง รัก สาม เศร้า
        - ภาพยนตร์ เรื่อง บอดี้ศพ#19
 
มาถึงคนที่ห้า
พี่สิงห์ วรรณสิงห์ ประเสริฐกุล วง Rhashomon
 
 

ประวัติครอบครัว บิดา ดร.เสกสวรรค์ ประเสริฐกุล
มารดา นางจิระนันท์ พิตรปรีชา
เป็นบุตรชายคนสุดท้อง ในจำนวน 2 คน
1. นายแทนไท ประเสริฐกุล
2. นายวรรณสิงห์ ประเสริฐกุล

การศึกษา
- โรงเรียนอนุบาลสามเสน
- ประถมศึกษา โรงเรียนราชวินิตประถม
- โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย
- นักศึกษาแลกเปลี่ยนในโครงการ AFS ที่ Fredonia High School
- นักศึกษาแลกเปลี่ยนที่ McGill University ที่มอนทรีออล ประเทศแคนาดา
- ปริญญาตรี คณะเศรษฐศาสตร์ ภาคภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

การทำงาน

เป็นพิธีกรรายการ ก๊วน กวน ทีน ทางยูบีซี ช่อง 24 , พิธีกรรายการ เวคคลับ ฟอร์ เฟรนด์ ปี 2547

ผลงานเขียนเรื่อง ชีวิตภาคทฤษฎี กับสุดสัปดาห์, ในนิตยสาร GM และเขียนลงในคอลัมน์ชื่อ Miracle ในนิตยสาร Immage รวมทั้งคอลัมน์ตอบตามใจในนิตยสารสุดสัปดาห์

ผลงานพ็อกเกตบุ๊ก ชื่อ ชีวิตภาคทฤษฎี

พนักงานประจำองค์กรพัฒนาสังคมรุ่นใหม่ Change Fusion: Social Innovation รับผิดชอบด้านการสร้างตลาดสำหรับพลังงานทางเลือกขนาดเล็ก  

และเป็นมือเบส วง Rhashomon แต่งเพลงเองหมดเลยนะ ^^ เจ้าของบล๊อคชอบคนนี้มาก 5555

 
 คนสุดท้ายกันเลยดีกว่า
 
จะเป็นใครไปไม่ได้เลยนอกจาก
พี่แก๊ป ทีโบน
 
 
พี่แก๊ปทีโบน เรียนมาจากช่างศิลป์ แต่ ออกมาก่อน ที่จะเรียนจบ  โดยอยากออกมาทำงาน หาประสบการณ์มากกว่า

ทีโบน เริ่มต้นวงยุคแรกจากการเล่นประจำที่ร้านบลูมูน และร้านบลูยีนส์ โดยชื่อวง ‘ทีโบน’ นั้นนำมาจากป้ายชื่อยีห้อของกางเกงยีนส์ที่ แก๊ป-เจษฎา ธีระภินันท์ ออกแบบขาย ต่อมาทีโบนได้ไปแจมเล่นอะคูสติกกับ โอ๋ (ธีร์ ไชยเดช) ที่ร้านแซ็กโซโฟน ซึ่งเล่นมาจนถึงวันนี้นับเป็นเวลาร่วม 20 กว่าปีแล้ว และด้วยประโยค “สนใจมาเป็นซูปเปอร์สตาร์มั้ย?” คำชวนแบบทีเล่นทีจริงจาก จิก (ประภาส ชลศรานนท์) ที่มองเห็นความสามารถของวงนี้ และชักชวนให้ทีโบนเข้ามาอยู่ในวงการเป็นศิลปินออกเทปทำงานด้วยกัน จึงทำให้เกิด ‘ทีโบน’ ชุดแรกขึ้นมา

จากอัลบั้มชุดแรกของทีโบนนั้นได้มีเพลงฮิตอย่าง ‘เธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม’ เกิดขึ้นมาประดับวงการทำให้วงทีโบนเป็นที่รู้จักกันทั่วประเทศ ต่อมาทีโบนออกอัลบั้มชุดที่ 2 ‘คุณนายสะอาด’ และเมื่อจบอัลบั้มชุดที่ 3 ‘เล็ก ชิ้น สด’ ที่มีเพลงเพราะอย่าง ‘แรงดึงดูด’ ก็มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น เมื่อเปิ้ล (เจ้าของเสียงร้องในเพลง ‘เธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม’) เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ และทีโบนก็หมดสัญญากับทางค่ายมูเซอร์ และวอร์นเนอร์ มิวสิก จึงได้ย้ายมาอยู่กับ โซนี่ มิวสิก แทน ต่อมาทีโบนทำอัลบั้มชุดที่ 4 ‘กอด’ โดยมีเพลงดังอย่าง ‘ดาวตก’ ‘กอด’ ‘กลิ่น’ และอัลบั้มชุดพิเศษเพลงอะคูสติก 5 เพลงชื่ออัลบั้ม “เบาหวาน” นั่นคือผลงานทั้งหมดของทีโบนที่เป็นสตูดิโออัลบั้มจริงๆ

หลังจากออกจากค่ายโซนี่ มิวสิก ทีโบนก็มาสร้างค่ายเพลงของตัวเองในชื่อ หัวลำโพง ริดดิม แล้วออกอัลบั้มชุด ‘Live!’ กับซีดีบันทึกการแสดงสดเพียงเท่านี้ แต่สมาชิกในวงยังมีผลงานเดี่ยวของตัวเอง อาทิ แก๊ป ทีโบน กับซิงเกิ้ล GA-PI DUBKITCHEN และ หนุ่ม ทีโบน กับซิงเกิ้ล NUM T-BONE XXX เป็นต้น โหน่งได้ทำวงดนตรีในแนว electronic lounge music ในนาม The Photo Sticker Machine ถึงแม้ว่าสมาชิกในวงจะมีผลงานออกมา แต่วงทีโบนยังรวมตัวเล่นดนตรีกันอย่างเหนียวแน่น และเมื่อเปิดการแสดงครั้งใดวงทีโบนก็ยังได้รับการสนับสนุนจากแฟนเพลงอย่าง สม่ำเสมอ ไม่เคยขาด

เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2548 ทีโบนร่วมแสดงในเทศกาลดนตรีกลางแจ้ง Glastonbury ที่อังกฤษ และในกลางปี พ.ศ. 2549 ทีโบนได้ไปร่วมแสดงคอนเสิร์ตในเทศกาลดนตรี Womad ที่ประเทศสิงคโปร์

อัลบั้ม Enjoy Yourself เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 5 ถัดจากอัลบั้มที่ 4 ถึง 8 ปี ซาวนด์มีความสดของการเป็นวงทีโบน เพลงในอัลบั้มนี้จะอัดสด และการโซโล่ทุกไลน์เป็นการอิมโพรไวส์ (improvise)

 

 แล้วเดี๋ยว พี จะมาอัพให้อ่านกันใหม่นะ

ป.ล. มีใครจะไปเข้าค่ายการ์ตูน ของ let บ้าง

 

 

edit @ 10 Nov 2009 20:10:01 by pebassist

18 Comments

ดนตรีไม่ใช่แค่ซีดีและMP3+ดนตรีกับผู้หญิง

posted on 03 Nov 2009 18:56 by pebassist
              Pe bassit (เราเอง)                 
    
หลายคนอาจคิดว่าการเล่นดนตรี คือ การได้ออกอัลบั้ม
การได้มีคอนเสิร์ตเป็นของตัวเอง การได้กดดูเอ็มวีตัวเองในยูทูป 
การได้ยินเพลงตัวเองดังจากมือถือของสาวออฟฟิศสักคนในรถไฟฟ้า
หรือการได้มีโอกาสตกอกตกใจ ว่าอัลบั้มเรา อยู่ใน MP3 ไปแล้ว
ทั้งหมดนี้นั่น คือ ภาพผิดๆ ที่คนเข้าใจกับคำว่า "ดนตรี"
     ความหมายของดนตรีไม่ได้ถูกจำกัดอยู่ในแค่ทีวี วิทยุ หรือ i-pod
ดนตรีอยู่ในทุกๆที่  หากเราลองเงียบตั้งใจฟัง หากเราเข้าใจว่าดนตรีเกิดจาก
เสียงกระทบกันของสองสิ่ง และเสียงนั้นก็ดำเนินไปตามจังหวะที่ได้รับการจัดวางไว้
สรุปแล้วมันก็ไม่ได้เกี่ยวข้อง เลยว่าใครคือคนเล่น  เล่นออกมาแมนแคไหน
เล่นแล้วยอดโหลดริงโทนเป็นยังไง
     และด้วยความหมายแบบดั้งเดิมและเรียบง่าย ของดนตรีเช่นนี้
บางทีเสียงหัวใจของเราที่กำลังเต้นเป็นจังหวะ
สม่ำเสมอนี้ ก็รอให้เราทุกคนสร้างท่วงทำนองแปลกๆใหม่ๆ
ขึ้นมาร่วมเล่นมันอยู่ตลอดเวลา
 
 
Karin Axelsson มือเบส วง Sonic Syndicate
 
ดนตรีกับผู้หญิงนั้น บางที หลายๆคน
ก็มองว่า การเล่นดนตรีนั้น มันเป็นเรื่องของผู้ชายโดยเฉพาะการเล่นเครื่องดนตรี
อย่าง เบส กีต้าร์ กลองชุด นั้น 
เป็นเครื่องดนตรีที่ ผู้หญิงไม่ค่อยเล่นกัน
คนส่วนมากก็มันจะมองว่า ผู้หญิงเล่นดนตรีได้ไม่ดี และไม่เก่งเท่าผู้ชาย
ซึ่ง ในปัจจุบันนี้ มีหลายๆวง
ที่ผู้หญิงสามารถเล่นดนตรีได้ไม่แพ้ผู้ชายเลย
^^
ฝ้าย – นริศรินทร์ จันทร์พรายศรี วง overme          
บัณฑิตนิติศาสตร์ จากจุฬาฯ ที่หลงใหลในเบส ถึงแม้ฝ้ายจะเล่นกีตาร์ เปียโน ทรัมเป็ต แต่เบสคือเครื่องดนตรีที่ฝ้ายถนัดที่สุด และเหมาะที่สุดสำหรับฝ้าย ฝ้ายเริ่มเล่นเบสตอนม.ปลายโดยการไปซื้อเบสมาหัดเล่นทั้งๆ ที่เล่นไม่เป็น โดย อาศัยแกะไลน์เบสจากเพลงที่ชอบ ทั้งๆ ที่ไม่รู้วิธีเล่นที่ถูกต้อง จนได้เข้ามาอยู่ใน CU Band จึงได้มีโอกาสศึกษาการเล่นเบสอย่างจริงจังจากรุ่นพี่ ถึงแม้ตัวฝ้ายจะเล็ก แต่การเล่นเบสก็ไม่เป็นอุปสรรคสำหรับเธอ
 
 
 โอ๋ Futon
  หทัยรัตน์ เจริญชัยชนะ หรือ โอ๋ ฟูตอง สาวมากความสามารถที่ ไม่ว่าจะเป็นในด้านการเขียนหนังสือ, วาดรูป , สไตล์ลิสต์, เล่นดนตรี รวมไปถึงการร้องเพลง ซึ่งซิงเกิ้ลล่าสุดที่เพิ่งปล่อยออกมาและสร้างความฮือฮา ก็คือเพลง “ฆ่าตัวตาย” จากอัลบั้ม Greenlight Project 2 กับสังกัด Werk Gang ของแกรมมี่
 
 
มาดูเครื่องดนตรีอื่นกันบ้างดีกว่า

 
คาโอริ โคบายาชิ มือแซ็กโซโฟนสาววัย 26 ปีที่เกิดและเติบโตในโตเกียว แม่ของเธอเป็นครูสอนเปียโน และเธอก็เคาะเปียโนเล่นมาตั้งแต่เกิด จนมาหัดเล่นเปียโนกับแม่ของเธอตอนสามขวบ เธอหัดเล่นฟลุตตอนเรียนมัธยมต้น พอเข้ามัธยมปลาย เธอก็สนใจในเนื้อเสียงและรูปแบบการเล่นของอัลโตแซ็กโซโฟน เลยหันมาเล่นแซ็กโซโฟนอย่างจริงจัง จากคลาสสิก เธอเปลี่ยนมาหลงใหลแจ๊ซ และเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยดนตรีเซ็นโซคุตั้งแต่ปี 2000-2004
     งานดนตรี ชั้นเยี่ยมที่อยากให้คุณลองสัมผัส กับฟิวชั่นแจ๊ซแบบญี่ปุ่นที่เปี่ยมไปด้วยคุณภาพ แล้วคุณจะหลงรักเธอคนนี้ คาโอริ โคบายาชิ
 
 
ซาโอริ ยาโน เก่งมากไม่แพ้กัน
 
  เพิ่มให้อีกคนนึงนะ
 

 
 มีคนเรียกร้องมา น้องภูมิเรียกร้อง 555 
ยูอิ
ยูอิเริ่มแต่งกลอนตอนอายุ 9 ปี จนเมื่อเธออายุ 16 ปี เธอได้เข้าเรียนดนตรี การแต่งเพลง และเล่นกีตาร์ที่ โรงเรียนสอนดนตรีในเมืองฟุกุโอะกะจากการชักชวนโดยแม่ของเธอ จนกระทั่งเริ่มชำนาญ จึงได้ออกเดินทางเล่นดนตรีตามสถานที่ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นชายหาดในเมืองชินกุ หรือกลางทุ่งนาในเมืองคามิโนฟุ แม้ว่าเธอจะรู้สึกอึดอัดเวลาพูดคุยกับคนแปลกหน้า แต่เธอก็มีความสุขที่ได้เล่นกีตาร์และร้องเพลงท่ามกลางผู้คนในเมืองเท็นจิ นในจังหวัดฟุกุโอะกะ

เธอได้เข้าสู่วงการเพลงโดยไปเข้ารับการออดิชั่นกับค่ายโซนี่มิวสิคประเทศ ญี่ปุ่น เมื่อเดือนมีนาคม ปี 2004 ซึ่งปกติผู้มาออดิชั่นจะได้ร้องแค่สองเพลง แต่เธอกลับได้ร้องถีงสามเพลง และเป็นผู้ชนะในการออดิชั่นครั้งนั้น โดยได้เซ็นสัญญาเป็นนักร้องภายใต้สังกัดโซนี่มิวสิคประเทศญี่ปุ่น โดยเธอได้ออกซิงเกิ้ลแรกคือ "It's Happy Line" ซึ่งเป็นซิงเกิ้ลในแนวอินดี้เพลงแรกของเธอ และมีเพลงรองอย่าง "I Know"

หลังจากเธอได้ออกเดินทางจากจังหวัดฟุกุโอะกะซึ่งเป็นบ้านเกิดของเธอ ยูอิได้แต่งเพลง "Feel My Soul" ซึ่งเป็นซิงเกิ้ลเปิดตัวของเธอครั้งแรก และซิงเกิ้ลแรกของเธอยังถูกนำไปใช้ประกอบละครในช่วงไพรม์ไทม์ของฟูจิทีวีอีกด้วย

 
ยังมีอีกมากมาย ที่ไม่ได้เอ่ยถึง
ไว้วันหน้า พีจะมาอัพเดท ให้ทุกคน ได้รู้จักพวกเธอนะ ^^
 
 
ฝากเม้นด้วยนะจ้ะ พีจะได้มีกำลังใจเขียนอีก

edit @ 3 Nov 2009 20:08:47 by pebassist

edit @ 3 Nov 2009 20:22:11 by pebassist

39 Comments

เรียนดนตรีไปทำไมกัน ??

posted on 01 Nov 2009 16:33 by pebassist

เจ้าของบล๊อคเองก็เรียนดนตรีนะ 555

พีเรียนอยู่ที่ คณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัย ศิลปากร ปี 1 เครื่องมือเอกเบสไฟฟ้า

เมื่อก่อน ก่อนจะสอบเข้า เวลาใครๆถามว่า จะเรียนต่ออะไร เราก็บอกดนตรี คนเค้าก็จะพูดว่า เรียนไปทำไม

ในใจพี ก็อยากจะถามกลับเหมือนกันนะ ว่าคุณเรียนรัฐศาสตร์ หรือว่านิติ หรืออะไรก็แล้วแต่ ที่คนคิดว่าดี 

เรียนไปทำไม เหมือนกัน 

ไปอ่านเหตุผล ที่จะเรียนดนตรีมาจากในเว็บ และหลายๆที่มา

มีดังนี้

 
1. ก่อนอื่นเลยนะครับ ขอแน่ะนำว่า ให้ทุกๆคนที่จะเรียนดนตรี หรือ คุณ พ่อ หรือ คุณแม่ ที่จะให้ คุณลูกเรียนดนตรีนั้น
เข้าใจก่อนนะครับว่า ดนตรีนั้น ไม่ใช่ สิ่งที่จะเรียนกันไม่ได้ แต่ว่า ไม่ใช่ ใครๆ ก็เรียนได้

2. จากการศึกษา ด้วยสมองเม็ดถั่วของผม บวกกับ การอ่านงานวิจัยอีกเล็กน้อย มัน แสดง ว่า การเรียนดนตรีนั้น ไม่ใช่สิ่งสำคัน
แต่ จำเป็นที่จะต้องเรียนครับ เพราะการเรียน ดนตรีนั้น เป็นการพัฒนาสมอง ซีกขวา ครับ และ งานวิจัย ได้ระบุว่า
ถ้าเด็ก มิได้ พัฒนา สมอง ซีกขวา สมองซีก ซ้าย ก็จะตายไปด้วย หรือทำให้เกิดการพัฒนาที่ช้ากว่าปกติ

3. ด้วยเหตุผลข้างต้น ทำให้ วิชาดนตรี หรือ วิชาที่ช่วย พัฒนาสมองซีกขวา (ยกตัวอย่างเช่น ดนตรี และศิลปะครับ) จึงถูกบรรจุลงไปในหลักสูตร มัธยมนั่นเองครับ


4. แต่เชื่อมั้ยครับว่า การเรียนการสอนดนตรี ใน ระดับมัธยมศึกษานั้น บางโรงเรียน สอน ได้อย่างดี คือสอนให้ นักเรียน อ่านโน๊ตออก แต่ บางโรงเรียนนั้น แค่สอนให้เด็กเป่าขลุ่ยเป็น
โดยที่ไม่รู้ ว่า เล่นอะไร

5. ต้องแยกประเด็นระหว่าง เล่นเป็น หรือ เล่นถูก ครับ

6. ย้อนกลับไปมอง ข้อ 4. ครับ หลายๆคน อาจจะมองว่า ไอ้นี่ท่าจะบ้า จะเรียนไปทำไมวะดนตรี ทำไมต้องเรียนจริงๆจังๆ งั้น พวกคุณลองตอบตัวเองหน่อยนะครับว่า
เพื่อนๆ ฟังเพลงหรือเปล่าครับ แล้ว เวลาเพื่อนๆ ฟังเพลง เพื่อนๆ เคยเผลอ ขยับ ตัว ตามจังหวะมั่งหรือเปล่าครับ ถ้าใช่ ก็อย่าได้ บอกว่า การเรียนดนตรี นั้นไม่สำคัน นะครับ
เพราะว่า ดนตรีนั้น มันแทรกซึมลงไปในสายเลือดคุณ โดยที่คุณไม่รู้ตัวแล้วครับ

7. ถ้า คุณคิดว่าการเรียน ดนตรีไม่สำคัน ทำไม ถึงมีโรงเรียนดนตรี ผุดเป็น ดอกเห็ด เลยละครับ แล้วทำไม ถึงได้ส่งลูกหลานไปเรียนกัน เป็นค่านิยมไปแล้ว

 

อ้างอิง จากเว็บ www.theguitarmag.com/forum/index.php?topic=174.0

  กว่าพีจะได้เรียนดนตรี ก็ต้องพิสูจน์ตัวเองให้ที่บ้านเห็น นานเหมือนกัน

โดยส่วนตัวของพีเองการเรียนในสิ่งที่ตัวเองชอบ และสิ่งที่ตัวเองรัก และทำได้ดี น่าจะเป็นเหตุผลที่ทำให้เรามีงานทำ ทำมันไ้ด้ดี ไม่เห็นจะต้องแคร์คนที่มองว่า เรียนไปแล้วจะมีงานทำไม๊ ถ้าให้พูดจริงๆ 

ดนตรี และศิลปะ เป็นสิ่งที่ทำให้เรามีรายได้ระหว่างเรียนได้จริงๆนะ ^^ 

edit @ 1 Nov 2009 16:44:37 by pebassist

edit @ 1 Nov 2009 16:57:20 by pebassist

edit @ 6 Nov 2009 00:46:58 by pebassist

6 Comments
Previous | Next